Dışarıda yemek yiyordum. Bir an duracak gibi oldu...
Az ilerledi, döndü baktı, bir şey soracak gibi oldu.
Ne onda vardı cesaret, ne bende vardı;
taş çatlasa 1-2 metre kadardı.
Gözlerime bakıp öylece gülüyordu.
O gözleri konuşsene be adam! Diyordu.
Tam konuşacaktım, bakışları batmıştı..
Gitmişti artık yanımdan; üç beş adım atmıştı.
Diyemedim gülüm yerim dar, belki başka zaman olabilir..
Ürkek bir kalbim var, bu seferlik kalabilir.
Manzum Şiir Örneği
![Ahmet Haşim [Merdiven Şiiri]](images/blog/blog_logo6_30_31020879920697.png){kind=logo}
