Yakın zamanda en sevdiğim telefonumu düşürdüm. Telefon çamurun içine düştü. Düştüğü yer yol olduğu için üstünden araba da geçti. Airpodstan ayrılma ikazı duyunca telefondan uzaklaştığımı anladım. Sonrasında 2 dk aradım. Çamurun içinden telefonu buldum. Tabii ekran kırılmış ve sadece telefonun iç ışığı çalışıyor ve hiçbir içerik görünmüyor. Çok üzüldüm. İçindeki anılara, ailemin fotoğraflarının gittiğine. Sonra eve geldim bitap halde. Allah'a hamdolsun inançlı bir insanım. Rabbime niyazla birlikte sordum: "Ya Rabbi ben inancım gereği asla haram yemem, hiçbir kimseye zulüm etmem, Senin kitabına, Sana büyük bir hürmetim var, bu telefonun zarar görmesinin hikmeti ne?" Çünkü Müslüman başına bir şey gelirse hikmet arar. Beni tanıyanlar çok iyi bilir telefonun ticari değeri asla umurumda değil. Sadece içinde olan dosyalar ve diğer içerikler önemli. Neyse üzgün şekilde dişimi fırçaladım, duş aldım ve uyudum. Rahman'a dua ettim. "Ya Rabbim telefonum yapılsın, duama icabet et" diye. Rahman, bana bir numarayı aramayı ilham etti. Adamı internetten bulup numarasını aradım. Anlaştık ve telefonu 45 dk içinde gözlerimin önünde yapıp teslim etti. Çok şaşırdım. Çünkü kendim de her ne kadar artık yapmasam da tekniği çok iyi bilirim. Oldukça zordur bu durumdaki bir telefonu yapmak. O kadar mutlu oldum ki telefon yapılınca. Çünkü telefonun kendisinin tırnak ucu kadar değeri yok benim gözümde. Sadece içindekilerin önemi çok yüksek. Ayrıca telefonu düşürdüğüm gün çok üzüntülü idim. Üzülünce insan ruhen savruluyor. O üzüntü yüzünden dikkatsiz davrandım. Yoksa oldukça dikkatli ve atik biriyim. Şükürler olsun ki Rabbim, bana türlü güzel kapılar açtı. Hiç tahmin etmediğim güzel meslek nasip etti. Ne kadar şükür etsem kafi olmaz.